می گویند: لذت بخش ترین منظره برای یک پدر این است که؛ پسر جوانش در مقابل او قدم بزند و او قد و بالای فرزند رشیدش را به نظاره بنشیند. قاعدتا این فرزند رشید باید عزب باشد. شاید پدر وقتی به قامت رعنای فرزندش نگاه می کند؛ به این فکر می کند که وقتش رسیده برای پسرش آستین بالا بزند و ...

راستی حسین (ع) که قدم زدن علی اکبر به سوی میدان نبرد را به تماشا نشسته بود؛ به چه فکر میکرد؟

پ.ن. این شب و روزها زینب (ع) چه می کشد!