وقتي به صفحات بي شمار دلم سر مي زنم هيچ وقت نمي بينم صفحه اي به دست آدم بده شهرمان(با تمام بديهايي كه در حقم كرده) تار شده باشه،ولي تا دلت بخواد صفحاتي رو مي بينم كه به دست عزيزانم تار شده؛چون هميشه حرف آن دوست آويزه گوشمه كه مي گفت:به كردار و گفتار هر كس به اندازه اي كه دوستش داري اهميت بده!!